Pierwszy zbór

Pierwszy kościół baptystyczny w Polsce powstał w Adamowie, około 100 km od Warszawy, założony przez byłego nauczyciela luterańskiego G. F. Alfa.

Zbór w Łodzi otwiera dom dziecka. Jest to odpowiedź na problemy najszybciej rozwijającego się miasta Polski.

Zbór w Łodzi prowadzi szpital „Betlejem" na 75 miejsc, oferujący leczenie m.in. chirurgiczne, internistyczne i onkologiczne.

Pastor Ł. Dziekuć-Malej prowadzi sierociniec w Brześciu (obecnie Białoruś), gdzie do wybuchu II wojny światowej mieszkało kilkanaścioro dzieci.

W Narewce, miasteczku ze społecznością prawosławną i żydowską, baptyści otwierają dom starców, który działa do dziś w Białymstoku.

Podczas II wojny światowej wiejskie zbory i ośrodek „Radość" organizują wypoczynek dla dzieci z miast.

W nowych granicach zostaje w Polsce tylko 10% baptystów sprzed wojny. Zbory w trudach znoszą czasy stalinizmu.

W czasach PRL chrześcijanie z Zachodu wysyłają pomoc finansową i materialną, co umożliwia odbudowę zborów w Polsce i poprawę warunków życia.

W czasie wolności religijnej zbory rozwijają się. Następuje gospodarczy rozwój kraju. Zbory prowadzą własne inicjatywy.

Powstaje BACh

Powstaje Baptystyczna Akcja Charytatywna, która prowadzi działalność wśród osób w kryzysie bezdomności.

Osobowość prawna

Minister Spraw Wewnętrznych nadaje BACh osobowość prawną (Dz.U. z 2019 r., poz. 38).

Henryk Skrzypkowski zostaje powołany prezesem BACh.

Po inwazji Rosji na Ukrainę zbory w Polsce udzielają pomocy uchodźcom. BACh ze zborem w Chełmie przyjmują 5 000 uchodźców.

Program „Rodziny Niezastąpione" mobilizuje kościoły do wspierania rodzin zastępczych — zachęcając, że każdy może być ich przyjacielem.

Przez dwa lata BACh wysyła na Ukrainę 190 tirów pomocy humanitarnej, czyli ponad 3 200 ton produktów, i realizuje tam kilkanaście innych projektów.

W kościele baptystów działa około 30 wspólnot ukraińskich. Rusza program „Nowe Korzenie", wspierający ich integrację.